تأثیر فضای مجازی در هویت و تربیت فرزندان (۱)

۱۳۹۸-۰۳-۲۵ ۱۰:۱۴
تنظیم اندازه قلم

پ

۳:۱۲

تأثیر فضای مجازی در هویت و تربیت فرزندان (۱)

فضای مجازی؛ میدان متفاوت و جذابی است که شیوه‌های مختلف فکر و زندگی کردن و هدف داشتن را به نمایش می‌گذارد و کاربر است که حق انتخاب دارد، چگونه با او ارتباط برقرار کرده و در این میدان نقش آفرینی کند ولی انتخاب زمانی محقق می‌شود که ابعاد موضوع را به صورت کامل بشناسیم و قادر باشیم آن را در جهت استفاده بهینه مدیریت کنیم.

اثرات فضای مجازی بر کاربران کودک ونوجوان

۱. دور شدن از واقعیت: کودکان ونوجوانان به دنبال راهی برای برنامه‌‌ریزی و قبول مسئولیت و ایفای نقش در بزرگسالی هستند. با توجه به فضای امروز آن‌ها از منبعی واقعیت را می‌آموزند که خودش غیرواقعی و مجازی است پس هرچه بنا برای زندگی واقعیش طرح ریزی کند، بیهوده است چون از واقعیت دوراست. پس عمر مخاطب کاربری تلف شده و انرژی و شور دوره طلایی زندگیش را در جایی خرج کرده که نه تنها هیچ کمکی برای ساخت آینده‌اش نمی‌کند، بلکه فضا را برای ساختن هویت‌های غیر واقعی فراهم کرده و او را به غیر واقعی بودن عادت داده است.

۲. وابستگی (اعتیاد) مجازی: در گروه‌های سنی مختلف افراد نیازمند راه‌هایی برای تخلیه انرژی خود هستند. کودکان و نوجوانان امروز که انرژی و انگیزه‌های زیادی برای حرکت دارند تنها یک مسیر مهیج تخلیه انرژی پیش رو خود می‌بینند و آن در گیرشدن با فضای مجازی است. شبکه‌ای که جذابیت‌های آن آنقدر زیاد است که بدون تمرین قبلی قادر به کنترل و خود مدیریتی در مواجه با آن نخواهند بود. این معضل، اختلالی در فرد با نام اعتیاد مجازی پدید می‌آورد، اعتیادی که براثر استفاده مکرّر و دیوانه‌وار ازاینترنت حاصل می‌شود به صورتی که فرد بدون استفاده از آن، احساس کمبود کرده، روابط او با محیط مختل، و از حالت عادی خارج می‌شود و در نهایت دچار انزوا و کناره‌گیری اجتماعی می‌شود.

۳.تنها ماندن: ما با تعداد زیادی از انسان‌ها مواجه‌ایم که به فضای مجازی رو می‌آورند تا شاید بتوانند تنهایی درونی خود را در آن جبران کنند. این معضل در سن نوجوانی بیشتر به چشم می‌خورد، ازآن جهت که افراد در این سن احساس می‌کنند که درک نمی‌شوند و کمی از خانواده فاصله می‌گیرند و به دنبال تعریف متفاوتی از خویش بر می‌آیند. در این حالت، به فضای در دسترس مجازی پناه می‌برند. که در نهایت نه تنها آن تنهایی را از بین نمی‌برد بلکه در آینده حس منفرد بودن بیشتری را تجربه می‌کند. چرا که در جهت جبران تنهایش با انسان‌هایی تعامل کرده که حتی در درست بودن هویتشان (زن یامرد بودنشان) هم می‌توان شک کرد و هیچ علاقه عمیقی در این فضا شکل نخواهد گرفت و روابط غیر همدلانه را تجربه می‌کند. همچنین فرصت ارزشمند یافتن روابط عمیق و انسان‌های واقعی همفکر را برای جبران خلأ تنهایی از دست می‌دهد و تنهاتر خواهد شد.

۴. سوءاستفاده جنسی: کودکان و نوجوانان به دلیل پاکی و صداقتشان به عنوان اولین قربانیان فضای مجازی محسوب می‌شوند، که گاهاً از طریق اتاق‌های چت و گپ زنی، مورد اغفال و سوء‌ استفاده قرار می‌گیرند .حتی گاهی از طریق ضبط تصاویر خصوصی و احیاناً غیراخلاقی از طریق دوربین اینترنتی و آوردن اطلاعات و عکس‌های خصوصی آنان را وادار به پذیرش رابطه جنسی فیزیکی کرده و با تنظیم قرارهایی در محیط خانه‌ها در دام آن‌ها می‌افتند. آنگاه ما با کودک و نوجوان بیقراری مواجه می‌شویم که در کارهای روزمره‌اش موفق نمی‌شود و ناراحتی و ترس شدیدی را حمل می‌کند ولی جرأت بازگو کردن این مسائل را به خانواده ندارد.

۵.پورنوگرافی: به نمایش تصویری و یا کلامی رفتارهای جنسی با هدف ارضای خواسته‌های جنسی گفته می‌شود. خطر این پدیده در نوجوانی به دلیل انفعالات هورمونی و شدت میل جنسی جدی تر است و زمانی که در معرض  این گونه مطالب و تصاویر محرک قرار بگیرد معمولاً به ارضای غیرطبیعی جنسی آن می‌انجامد. حالا فرض کنید که این فرآیند در سن پایین‌تر یعنی  کودکی اتفاق بیفتد. کودک ما توانایی هضم روحی این تصاویر را نخواهد داشت و دچار اختلال‌های مختلف روحی و بلوغ زودرس خواهد شد.

کلمات کلیدی :

افزودن دیدگاه جدید

700X100.gif

مطالب آموزشی مرتبط