رفتن به محتوای اصلی
ثبت گزارش
ثبت گزارش

چرا به تصاویر و ویدیوهای آنلاین اعتماد داریم؟

1398-09-05 11:51
تنظیم اندازه قلم

پ

4:36

چرا به تصاویر و ویدیوهای آنلاین اعتماد داریم؟

چرا هر چیزی که می‌بینیم باور می‌کنیم؟ چگونه این توانایی را کسب کرده‌ایم که در صورت مواجهه با عکس و ویدیوی دلخواه که به صورت اتفاقی توسط افراد ناشناس در اینترنت پخش شده است اعتماد کنیم و طوری رفتار می‌کنیم که انگار صحت و سقم آن اثبات شده است.ما به تصاویر و ویدئوهای غیر واقعی که ظاهراً فریبده هستند اعتماد نابجا می‌کنیم چرا که محتوای آنها در اینترنت کنترل نمی‌شود.

تنها عامل اصلی ظهور اطلاعات غلط بصری، اطلاعات نادرست، اخبار جعلی و اعتماد کورکورانه جمله "باور بر دیدن است" می‌باشد. تا زمانی که یک تصویر یا کلیپ با یک رویداد همخوانی داشته باشد، ما به نوعی آن را باور می‌کنیم که انگار خودمان شاهد آن بوده‌ایم.

 02_51.jpg

در بسیاری از مواقع، اعتماد زیاد ما به غریبه‌ها در اینترنت محدود به تصاویر نیست. هیچ ویدیوی جعلی از پاپ که تأییدکننده ترامپ باشد، وجود نداشت. فقط کلماتی درباره زندگی شخصی‌اش در اینترنت وجود داشت. هرحرف از شایعات بصری در اینترنت چند برابر شایعات متنی قدرت دارد و می‌تواند آسیب زا باشد، با این حال به فیلم‌ها و تصاویر موجود در اینترنت اعتماد وجود دارد.

ما به‌طور ناخود آگاه پی می‌بریم که پیام‌های نوشتاری در محاکم قضائی سندیت نداشته و صرفاً بیانگر دیدگاه افراد می‌باشد. در مقابل، معمولاً تصاویر و ویدئوهایی که منتسب به شخص خاصی توسط مردم مشاهده می‌شود دارای سندست بوده واثبات کننده وقوع آن است و ما هر چیزی را که می‌بینیم بدون هر گونه تعصب آن را می‌پذیریم.

01_41.jpg
 
عکس‌ها و فیلم‌ها درحقیقت واقعیت را ضبط نمی‌کنند، آن‌ها صرفاً ( عکس‌ها و ویدیوها) را ایجاد کرده‌اند. ساختار یک عکس، لحظه‌های دقیق شروع و توقف  یک فیلم، همه بیانگر تصمیمات آگاهانه انسانی است که می‌تواند تأثیر چشمگیری بر روایت گفته شده توسط آن محتوا داشته باشد. با قرار دادن دوربین در یک مسیر به‌جای دیگری، ما تنها بخشی از داستان را می‌گوییم و آگاهانه یا ناخودآگاه روی جزئیاتی تمرکز می‌کنیم که روایت ما را تأیید می‌کند و مواردی را که با آن تعارض دارند حذف می‌کنیم.

03_41.jpg

عکاسان روایت داستانی‌هایی را شرح می‌دهند که تصویر آنها گرفته شده است، اما عموم مردم با آنها چنان رفتار می‌کنند که گویی تمام واقعیت‌ها را منعکس می‌کنند. از همه خطرناک‌تر این که، به نظر می‌رسد در دنیای دیجیتال، اعتمادی که توسط عکس با شرح و توصیفاتی که ما به آن نسبت می‌دهیم جلب می‌شود، به مراتب بیشتر است.درک یک گزارش متنی مبنی بر سوزاندن جنگل آمازون، که ویرانگری را صرفاً با کلمات توصیف کرده است، برای خواننده آسان است.

دیدن عکس بالای مقاله‌ای که در آن جنگلی به آتش کشیده شده  است به نوعی اعتبار بیشتری به آن مقاله می‌دهد و بی‌اعتمادی را نسبت به موضوع از بین می‌برد، حتی اگر آن تصویر در واقعیت هیچ ارتباطی باموضوع نداشته باشد.

04_50.jpg

نگران کننده‌ترین موضوع در اینترنت توضیحات و زیر نویس‌های مرتبط با تصاویر هستند که توسط شخص مسئول تأیید نشده است.  پروسه خاصی جهت کنترل عناوین نوشته شده برای یک تصویر مطبوعاتی در رسانه‌های اجتماعی باعنوان اصلی و معتبر ارائه شده توسط خود سازمان مطبوعاتی وجود ندارد.

هرتصویری صرفاً با تغییر عنوان آن قابل تغییر است. یک تصویر سال‌ها پیش از جنگل زدایی در آسیا، امروز به عنوان آتش سوزی در آمازون تغییر یافته است، حال آنکه تصویری از پلیس درحال انجام حمله ضد تروریسم در اروپا را می‌توان به عنوان نمونه‌ای از وحشی‌گری پلیس در ایالات متحده آمریکا برداشت کرد.

05_24.jpg
 
بنا به دلایلی عنوان تهیه شده برای تصویر را در اینترنت قبول می‌کنیم. به جای اینکه در مورد داستان واقعی موجود درپشت آن تصویر و اینکه آیا عنوان زیر تصویر به هر روشی با محتوای آن مرتبط است یا نه، تحقیق کنیم. این مسئله به ویژه هنگامی که می‌توان به صورت خودکار تصاویر را تصدیق کرد، مشکل ساز است، زیرا امروزه بسیاری از دروغ‌های دیجیتالی مربوط به تصاویری است که در واقع تصاویر بسیار واقعی و غیرقابل تغییر هستند که برای به‌دست آوردن معنای جدید و گمراه کننده از آنها سوء استفاده شده است.

تشخیص دروغ‌های این‌چنین مستلزم تأییدی بر عدم صحت اعتبار یک تصویر است. این امر مستلزم تأیید صحت توضیحات و معنای واقعی آن است. امروزه اساس گسترش ویروسی دروغ‌های دیجیتالی این است: ما به تصاویر و فیلم اعتماد داریم چنانکه به زیرنویس‌های مرتبط با آنها اطمینان داریم. اعتماد کورکورانه ما به تصاویر همان چیزی است که باعث می‌شود چیزهای ساختگی بیشتر گسترش یابد. به عنوان یک جامعه به ما آموخته شده است که تصاویر را توسط ارزش ظاهری آنها باور کنیم.

06_20.jpg

چرا این اطمینان را داریم که تصویر تصادفی ارسال شده توسط یک کاربر ناشناس، هم ناشناخته است و هم دارای عنوانی دقیق است که با آن ارتباط دارد؟ چرا این‌گونه است که وقتی با یک عکس آنلاین روبرو می‌شویم، فوراً در مورد منشأ و مبدأ آن تحقیق نمی‌کنیم؟ ویرایش معکوس عکس را انجام دهیم تا ببینیم تغییر داده شده است وعنوان آن را در مثال فعلی با آنچه در گذشته توصیف شده است مقایسه کنیم. چگونه می‌شود اگر ما شروع به پرسیدن این سؤالات سخت درباره تصاویر و ویدئویی که با آنها روبرو می‌شویم بکنیم؟ چه اتفاقی می‌افتد.

اگر ما در مورد منشأ و اساس تصویر یا ویدئویی که درباره آن تحقیق نکرده‌ایم و صحت و سقم آن رابه صورت کامل بررسی نکرده‌ایم اظهار نظر کنیم و یا اقدامی انجام دهیم؟ ویئوها یا تصاویری که به‌صورت ماهرانه جعل شده اند بررسی آنها قبل از انتشار مستلزم صرف زمان زیادی خواهد بود.

 

کلمات کلیدی :

افزودن دیدگاه جدید

700X100.gif

مطالب آموزشی مرتبط