زيرساخت اينترنت

با بزرگ‌ترين تحول چهار دهه اخير شبکه‌هاى کامپيوترى آشنا شويد.

از SDN به عنوان بزرگ‌ترين تحول چهار دهه شبکه‌هاى کامپيوترى نام برده مي‌شود.  SDN براى اولين بار در سال 2005 مطرح شده و از سال 2010 شتاب گرفت و در سال 2011 با تشکيل بنياد ONF و عضويت بيش از هشتاد شرکت بزرگ صنعت شبکه در آن و تدوين استاندارد OpenFlow وارد فاز جديدى شد. اولين محصولات SDN در سال 2012 و بيشتر 2013 وارد بازار شده و پيش‌بينى مي‌شود تا آینده اين نوع شبکه‌ها کم‌کم جايگزين شبکه‌هاى سنتى مبتنى بر اترنت و TCP/IP شوند.
 شبکه تعریف شده‌ی نرم افزاری (Software-Defined Networking)SDN یک تکنولوژی جدید است که می تواند در طراحی و مدیریت بر شبکه، نوآوری داشته باشد  اگر بخواهیم شبکه‌های نرم‌افزار محور یا SDN را خیلی ساده تعریف کنیم باید بگوییم: «نسل جدیدی از شبکه‌ها که با استفاده از لایه‌های مجازی، سوییچ‌های مجازی، کنترلر مرکزی، استانداردهای ارتباطی و API های سطح بالا سعی می‌کنند برخی از کارهای کنترلی و مدیریتی سوییچ‌ها و روترهای شبکه را در لایه‌های بالاتر به صورت نرم‌افزاری انجام دهد». به زبان دیگر SDN وابستگی به سخت‌افزار را کاهش داده و قابلیت‌های نرم‌افزاری و هوشمندی شبکه را افزایش می‌دهد.



هر يك تجهیزات شبکه به شکل و ساختار خود پیکربندی می‌شود و هر کدام باید بصورت جداگانه مورد پیکربندی قرار گیرد، حال اگر شبکه با وسعت شبکه یک کشور داشته باشیم که از هزاران سویچ و روتر تشکیل شده، تقریباً کار بسیار سخت و زمان بری خواهد بود و چگونه می‌توان عدم بروز خطا را گارانتی نمود. به چند نفر و چند ساعت کار برای پیاده‌سازی یک تغییر کوچک که اتفاقاً باید در تمامی تجهیزات اعمال شود نیاز است.

پس در همین جا نیاز به یک سیستم یکپارچه کننده شبکه احساس می‌گردید. سیستمی که بتواند فراتر از هر پروتکل و پیچیدگی کار کاربران و مدیران شبکه را کم و به بهترین شکل پیاده سازی کند. سیستمی که در واقع بتواند دستورات را از کاربر گرفته و به زبان و کدهای مختلف کامپایل کرده و به تجهیزات اعمال کند فارغ از هرگونه درگیر شدن کاربر و یا حتی اطلاع آن از پیچیدگی و تنوع شبکه.

در اینجا نیاز به یک مجازی‌سازی بر روی سخت افزارهای شبکه حس می‌گردید به شکلی که اجزاء شبکه بصورت منابع تحت کنترل قرار گیرند و همانند پردازنده و حافظه قابل مدیریت و برنامه ریزی باشند.  بتوان این اجزا را در یک محیط مجازی تحت کنترل قرار داد. یک شبکه مجازی که اجزاء آن را منابعی همانند سویچ‌ها، روترها و تجهیزات شبکه تشکیل می‌دهند و براحتی می‌توان آنها را برنامه ریزی کرد. براحتی می‌توان یک کد را از طرف کاربر گرفته و به شبکه مجازی اعمال نمود.



SDN يا شبکه‌هاى نرم‌افزارمحور سعى دارند هوشمندى شبکه‌ها را بيشتر کرده و با انتقال بخش کنترل داده‌ها از سوييچ و روتر سخت‌افزارى به لايه‌هاى نرم‌افزارى مجازى شبکه و بهره‌گيرى از يک کنترلر نرم‌افزارى متمرکز، قابليت‌هايى مانند برنامه‌ريزى، مقياس‌پذيرى، انعطاف‌پذيرى، خودکارسازى، هوشمندى و توسعه نرم‌افزارى شبکه توسط سازمان‌ها را فراهم کنند. شبکه‌های نرم افزار محور یک معماری شبکه جدیدی می‌باشد که اجتماع شبکه‌های امروزی را شکسته و سطوح داده و کنترل را از یکدیگر جدا نماید. به عبارت دیگر منطق کنترل شبکه را از روترها و سوییچ‌های زیرین جدا کرده و کنترل شبکه را به صورت منطقی متمرکز کرده و قابلیت برنامه‌نویسی شبکه را فراهم می‌کند.

گردآورنده: مهدى هانى تهرانى

 

نظرات کاربران (کامنتها)

ارسال نظر جدید

محتواي اين فيلد خصوصي نگهداشته شده و قابل مشاهده توسط عموم نخواهد بود.
  • آدرس‌های وب و آدرس‌های ایمیل به صورت خودکار به لینک تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها به صورت خودکار شکسته می‌شوند.
  • Allowed HTML tags: <a> <span> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <thead> <table> <tr> <td> <tbody> <th> <img> <a> <div> <map> <br>

اطلاعات بیشتر درباره فرمت های ورود اطلاعات

پرسش امنیتی
این پرسش به منظور تامین امنیت بیشتر در برنامه و شناسایی شما به عنوان یک کاربر انسانی ارائه شده است تا از پر شدن اتوماتیک فرم توسط روبات ها و اسپمرها جلوگیری به عمل آید.
4 + 1 =
این سوال ساده ریاضی را حل کنید و نتیجه را در محل مربوطه وارد نمایید. به طور مثال: عدد (1) + عدد (3): پاسخ عدد (4) خواهد بود و شما باید عدد (4) را در محل مناسب وارد کنید.