تفاوت عملکرد GPT و MBR در پارتیشین بندی هارد دیسک در چیست؟

GPT مخفف عبارت GUID Partition Table به معنی جدول پارتیشن GUID، استانداردی برای طرح‌بندی جدول پارتیشن در دیسک سخت است.

MBR از ۳۲ بیت برای ذخیره آدرس‌های بلاک منطقی استفاده می‌کند. در دیسک‌هایی که از سکتورهای ۵۱۲ بایتی استفاده می‌کنند، مدخل‌های جدول پارتیشن MBR نهایتاً حجمی با حداکثر اندازه ۲ ترابایت را اجازه می‌دهند و آدرس‌دهی سکتورهای بالاتر از آن ممکن نیست. تعدادی از تولیدکنندگان دیسک سخت، دیسک‌هایی با سکتورهای 4096 بایتی طراحی کرده‌اند که این محدودیت را تا حدودی برداشته و این مقدار را به ۱۶ ترابایت رسانده است.

GPT از ۶۴ بیت برای آدرس‌های بلاک منطقی استفاده می‌کند و بنابراین می‌توان پارتیشنی با حداکثر اندازه ۲۶۴−۱ سکتور داشت. برای دیسک‌هایی که از سکتورهای ۵۱۲ بایتی استفاده می‌کنند، این مقدار برابر ۹٫۴ زتابایت است.

در کل خلاصه می توان گفت GPT یک فناوری جدیدتر و کاملتر نسبت به MBR است و می‌توان به واسط آن از هارد هایی با ظرفیت بالاتر از 2 ترابایت استفاده نمود!